طوفانی ام از آرامش تو...
گاهی باید انکار کرد
که سکوت مبهم است و گنگ.
من از حقیقت بی روح بیشتر می ترسم!
تا سکوتی عاشقانه...
چیزی شبیه طوفان.
که یا باید به دلش زد و رد شد...
یا سکوت کرد و درگیرش شد.
می خواهم درگیر تو باشم!
سال ها طوفانی بودن،
بهتر است...
تا داشتن آرامشی بدون عشق.
حتی لحظه ای مردن با طوفان تو،
می ارزد به زیستنی آرام،
اما بی تو...
+ نوشته شده در جمعه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 3:49 توسط علیرضا اسفندیاری
|